Kanker en klei


Vandaag start de kankerbehandeling met bestralingen voor mijn mama. Of dit de juiste manier voor genezing is, daar heb ik mijn vragen bij. Dat heb ik haar voorzichtig verteld. Maar anderzijds geloof ik ook dat wat voor mij een "foute" beslissing lijkt niet noodzakelijk voor een ander ook fout is. Genezing vindt zijn weg wel, op verschillende manieren. Daar kan het verstand niet bij, maar het lichaam werkt intelligenter dan ons denken, vermoed ik zo.

Het viel me op dat er in het korte bestaan van de workshops heel wat mensen over de vloer kwamen die genezen waren van kanker. De schok van heel dicht bij het einde te hebben gestaan, maakt precies plaats voor een nieuw begin. Eens iets anders doen dan het alledaagse, en de handen van die mensen tasten precies met iets meer spontaan plezier door de klei. Precies of de handen verlost zijn van streven naar perfectie, verlost van een streven naar enkel en alleen een mooi en goed gelukt kommetje. Wat het resultaat ook is, de beleving van de klei staat hoger op hun verlanglijstje.

Eén iemand kocht zelf al een oventje en richt nu haar eigen atelier in. De kracht van de klei werd gevoeld door haar en de drempel van het denken stond haar (wellicht door de kanker) niet in de weg om te gaan voor HAAR weg. Klei staat voor kiezen voor het niet-evidente, kiezen voor het gegeven dat tijd niet domineert, kiezen voor het onvoorspelbare, het onverwachte, het ondenkbare, kiezen voor eenvoud... ik kan er nog wel enkele opsommen, maar bovenal voor het volgen van je eigen weg.

Moeke, je weet je plekje voor een klei workshop bij me zetten we weldra in je agenda! Stel het wel de komende weken... en er is maar één ding dat ik je wens: zet jezelf eens op de eerste plaats. Ik hou van je.

#kanker #eigenweg

0 keer bekeken