Dichter bij de dood.

Bijgewerkt: 20 dec 2020

De dood schrikt af. Aandacht schenken aan het leven is leuker en vooral gemakkelijker. Het blijft een ongemakkelijk thema. Gek toch? Want allemaal worden we ermee geconfronteerd.


Creativiteit is een rode draad in mijn leven maar nooit gedacht dat dat me op een bepaald moment zou verbinden met de dood. Doorheen mijn lange zoektocht om Terre-Pure draaiende te krijgen botste ik op urnen. En zo stond ik noodgedwongen dichter bij de dood. Eerst en vooral wou ik een vormgeving die niet typisch doet denken aan een urne. Zodat het als decoratief object aanwezig kan zijn in de ruimte en niet enkel en alleen als urne. Tastend naar de vorm merkte ik dat er texturen en ritmes ontstonden die me deden denken aan golven, bloemen, koralen, bladmotieven,... De natuur drong zich duidelijk naar voor. Dit zag ik als een teken dat we verbonden zijn en dat dit een mooie symboliek is die wordt uitgestraald door de urnen. De krachten en eigenschappen die eigen zijn aan golven, bloemen, koralen,... die komen ook terug in mensen. De verbondenheid van mens met de natuur is de sleutel tot het contact tussen leven en dood. Ik geloof dat we via de natuur elkaar eeuwig kunnen ontmoeten. De cirkel was voor mij rond. De cirkel van het leven waar dood een onderdeel van is. Het eren van die cirkel is voor mij zo vol van zin en betekenis. Een verbinding zonder grenzen.


Door de ontmoetingen met mensen die hier of online een urne kiezen raken we dit thema aan. Soms zonder veel woorden. Maar met een stil geloof, een stille hoop of wens dat die verbinding elke dag voelbaar mag zijn. Want de grootste pijn is het gevoel van afgesneden zijn. Als deze urnen kunnen bijdragen tot een diepere connectie met minder pijn, dan kan ik alleen maar met heel veel dankbaarheid en toewijding urnen blijven maken.


Wens je de collectie urnen te ontdekken? Klik hier


Els van Terre-Pure